Narodziny nie są początkiem naszej historii. Są raczej momentem, w którym dusza ponownie wchodzi na scenę — w nowym ciele, w określonej rodzinie i z własnym planem doświadczeń.

Zanim wybierzemy kolejne życie, patrzymy na nie z zupełnie innej perspektywy niż człowiek. Nie kierujemy się wygodą ani pragnieniem łatwego losu. Dusza wybiera przede wszystkim to, co pozwoli jej doświadczyć, zrozumieć i rozwinąć się w obszarach, które są dla niej ważne.

Wybieramy nie tylko ciało i miejsce narodzin, lecz także ludzi, z którymi połączą nas najważniejsze relacje. Niektóre dusze wracają do nas w kolejnych wcieleniach, zamieniając się rolami. Ktoś, kto wcześniej był naszym dzieckiem, może stać się rodzicem. Dawny przeciwnik może pojawić się jako osoba, z którą przyjdzie nam uzdrowić trudną więź.

Nie oznacza to jednak, że każdy szczegół życia został z góry zapisany. Przed narodzinami wybieramy główne punkty i możliwości, ale sposób, w jaki przez nie przejdziemy, zależy już od naszych decyzji. Plan duszy wyznacza kierunek — wolna wola tworzy drogę.

Właśnie dlatego niektóre miejsca wydają nam się znajome, a przy spotkaniu z określonym człowiekiem natychmiast czujemy niewytłumaczalną bliskość. Dusza pamięta znacznie więcej, niż dopuszcza do świadomości ludzki umysł.

Przychodząc na świat, zapominamy swój plan. I nie jest to błąd. Gdybyśmy od początku znali wszystkie odpowiedzi, życie nie byłoby prawdziwym doświadczeniem. Cała podróż polega więc nie na zdobywaniu czegoś zupełnie nowego, lecz na stopniowym przypominaniu sobie, kim naprawdę jesteśmy.